Jarenlang kwam beveiliging vaak pas aan het einde van de ontwikkelcyclus aan bod. Eerst werd de toepassing ontworpen, daarna volgde de infrastructuur en vervolgens werden beveiligingsoplossingen toegevoegd. Dat model was werkbaar toen IT-omgevingen minder complex waren en organisaties een beperkter aantal toepassingen beheerden.
Vandaag ziet de situatie er anders uit. Organisaties combineren hybride en multicloudomgevingen met SaaS-toepassingen, mobiele toestellen, API's, AI en duizenden digitale identiteiten die voortdurend met elkaar communiceren. Elke bijkomende digitale dienst creëert nieuwe afhankelijkheden en potentiële aanvalspunten.
Beveiligingsmaatregelen toevoegen nadat de architectuur al vastligt, leidt dan vaak tot hogere kosten, ingewikkelde integraties en technische beperkingen. Zoals Oriol Torruella, verantwoordelijk voor cybersecurity bij Inetum, aangeeft, bepalen architectuurkeuzes mee welke beveiligingsmechanismen achteraf nog op een werkbare manier kunnen worden ingevoerd.
Cybersecurity hoort daarom thuis in de eerste ontwerpfase en niet uitsluitend in de laatste controles voor de ingebruikname.